کد خبر: ۵۶۶۴۱
|
تاریخ انتشار: ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۴
كارگران قشر عظيمي از جامعه را تشكيل مي‌دهند، با اين وجود اغلب از آن دسته افرادي هستند كه حق و حقوق آنان ناديده گرفته مي‌شود؛ در نتيجه ناراضي و گله‌مند هستند.
اعتراضات صنفی کارگران و کارکنان شرکت های مختلف که برای دستیابی به حداقل امکانات معیشتی به هر ابزاری برای رساندن صدای خود به گوش مسئولان چنگ می زنند، دل هر شهروندی را به درد می آورد.

کارگران قشر عظیمی از جامعه را تشکیل می‌دهند، با این وجود اغلب از آن دسته افرادی هستند که حق و حقوق آنان نادیده گرفته می‌شود؛ در نتیجه ناراضی و گله‌مند هستند.

تأکید مقام معظم در ابتدای سال  بر توجه مضاعف به کارگران به عنوان حامیان تولید کشور و نامگذاری سال به اقتصاد مقاومتی، تولید-اشتغال موجی از امیدواری را در دل اقشار مختلف مردم به ویژه کارگران ایجاد کرد تا دست کم از این پس برای برخورداری از حقوق اولیه خود، دچار مشکل نشوند.

با این وجود در سایه حاکمیت مطلق پیمانکاران و کارفرمایان بر کارگران، هر از گاهی شاهد آن هستیم که کارگران یکی از شرکت ها از بی توجهی ها خسته و به دنبال گوش شنوایی برای درد و دل های خود هستند.

در این میان شاید کسی حتی تصورش را هم نکند کارگران شرکت های تابعه نفت با آن حجم عظیم از سرمایه، از حداقل رفاهیات محروم باشند. یکی از کارگران شرکت نفت و گاز اروندان که تمایلی به ذکر نامش نداشت با انتقاد از اینکه کارگران این شرکت یکسال با جان و دل زحمت می کشند تا در آستانه عید لحظات خوشی را برای خانواده خود فراهم کنند، گفت: عیدی کارگران این شرکت ۱۵ فروردین ماه پرداخت شد درحالیکه عید به اتمام رسیده بود.

وی ادامه داد: طبق برخی شنیده ها این سخن مطرح می شود که عیدی کارگران در حساب سپرده قرار گرفته تا سود آن به پیمانکار تعلق گیرد. ضمن آنکه هر معوقه ای که پرداخت نشود و به سال بعد موکول شود باید با نرخ جدید محاسبه شود درحالیکه این امر محقق نشد.

این کارگر با انتقاد از بی توجهی پیمانکار به شرایط رفاهی و معیشتی کارگران توضیح داد: با تعویض پیمانکار این شرکت،  کارگران از حداقل امکناات نیز بی بهره شدند. در گذشته ما دو هفته کار و دو هفته استراحت داشتیم اما درحال حاضر زمان استراحت ما به یک هفته کاهش یافته این درحالیست که شرایط کار در منطقه دشت آزادگان بسیار سخت و طاقت فرساست.

وی این گونه برخوردها را نمونه بارزی از اجحاف در حق نیروهای بومی دانست و خاطر نشان کرد: باوجود ۱۲ ساعت کار در روز، بدی آب و هوا و مسافت طولانی اما یک سال است که فیش حقوقی ما را قطع کرده اند تا از این طریق پیگیر مطالبات خود نباشیم.

این شخص با انتقاد از عدم سرکشی اداره کار و بازرسان از شرایط کارگران بیان کرد: بالغ بر ۲۰۰ کارگر در این شرکت فعالیت می کنند و به جرأت می گویم که بسیاری از این نیروها به دلیل مسائل مالی دچار مشکل شده اند. این درحالیست که نیروهای غیربومی از شرایط بهتری برخوردار هستند و دارای پست های مدیریتی اند.

همچنین یکی دیگر از این کارگران با اشاره به اینکه پیمانکار جدید از بیمه تکمیلی سرباز زده، توضیح داد:وضعیت قراردادی شدن کارگران پیمانی اصلا مشخص نیست و فاصله طبقاتی نیروهای پیمانی با قراردادی و رسمی کاملا مشهود است.

وی ادامه داد: نوبت کاری کارگران باید همسان سازی شود اما مدت شش سال  بدون توجه به قانون، کارگران را بیش از حد به کار می گمارند. مدت دو سال است که هیچ گونه اضافه کاری به کارگران پرداخت نمی شود.

این‌گونه که به‌نظر می‌رسد مشکلات جامعه کارگری تمام نشدنی است و سوال‌ها، دردها و رنج‌های آن‌ها بی‌‌پاسخ مانده‌است.

و هنگامی که کارگر شدی باید بپذیری تو رویاهایت را فراموش می‌کنی و آن‌ها تو را.

نام :
ایمیل :
نظر :
عکس
چند رسانه ای
پربحث ترین عناوین